Evi Husson is sinds 2013 eigenaar van Husson Text Productions. Ze heeft een grote interesse in duurzame en technologische ontwikkelingen die bijdragen aan de energietransitie. Over deze topics schrijft ze teksten voor een breed scala aan vakbladen en bedrijven.
Bedrijven die vanaf 2027 meer dan 85 TJ energie per jaar verbruiken, moeten een energiebeheersysteem invoeren volgens de ISO 50001-norm of een erkend alternatief (herziene EED). Daarmee krijgt energie een vaste plek in de organisatie. Aluminiumrecycler E-max en papierfabrikant Smurfit Westrock zijn al ISO 50001 gecertificeerd. Hoe hebben zij meer grip gekregen op hun energieverbruik?
Bedrijven in Europa krijgen te maken met strengere regels voor energieverbruik. Volgens de herziene Energie-Efficiëntie Richtlijn (EED) moeten organisaties die meer dan 85 terajoule (TJ) per jaar verbruiken, vanaf 2027 een energiebeheersysteem invoeren volgens de ISO 50001-norm. Wat zijn belangrijke aandachtspunten?
De complexiteit van en het aantal cyberaanvallen op kritieke energie-infrastructuur neemt toe. Welke innovaties en stappen zijn nodig om decentrale energiesystemen digitaal veilig te maken? En is een cyberaanval snel op te sporen? Om deze vragen te beantwoorden, demonstreerde TNO op het 'SWITCH-fieldlab' een realistische live cyberaanval op een van haar eigen windturbines. Shari Finner en Jan Willem Wagenaar, werkzaam bij TNO, delen hun bevindingen en benoemen de belangrijkste aandachtspunten rond cyberweerbaarheid.
Wat doe je als het elektriciteitsnet geen extra capaciteit meer kan leveren, terwijl je organisatie blijft groeien? De Technische Universiteit Eindhoven vond het antwoord in batterijen, slimme aansturing en diepgaande analyse van energiegebruik. Met het zogeheten Genius-project wil de universiteit netcongestie oplossen én een proeftuin voor innovaties inrichten. Mark Cox, programmamaker energie, en Thijs Meulen, adviseur energiemanagement en gebouwautomatisering, lichten het project toe.
Long duration Energy Storage omvat technologieën die elektrische energie in verschillende vormen langdurig kunnen opslaan - van uren tot weken - en weer terug kunnen leveren wanneer dit nodig is. Op grote schaal en tegen concurrerende kosten. Eén van de opties is opslag in warmte, die later weer wordt omgezet in elektriciteit: Power-to-Heat-to-Power. Hoe kansrijk is deze aanpak en welke voorbeelden zijn al gerealiseerd?
De verduurzaming van de warmtevoorziening betekent dat aardgas en andere fossiele energiebronnen op termijn moeten verdwijnen. Groene waterstof wordt vaak genoemd als een kansrijk alternatief. Maar is de huidige infrastructuur hier eigenlijk wel op voorbereid? Kunnen gasturbines en andere industriële installaties die nu op aardgas draaien zomaar worden overgezet op waterstof? En biedt een H2-ready-label daarbij zekerheid, al benoemen critici dat zo'n label het risico inhoudt dat de industrie langer aan het aardgas zal blijven hangen. Een kijkje over de grens in Duitsland en Frankrijk
We moeten met z'n allen naar een duurzame warmtevoorziening. Dat betekent dat aardgas en andere fossiele energiebronnen plaats moeten maken voor een duurzaam alternatief zoals groene waterstof. Maar is de infrastructuur hiervoor geschikt? Zijn alle hr-ketels die nu draaien op aardgas ook inzetbaar om te draaien op waterstof? Biedt een H₂-ready-label die garantie of heeft dit label een andere betekenis of doel? In dit artikel gaan we hier dieper op in.
Aardappelverwerkend bedrijf Avebe installeerde de afgelopen jaren drie e-boilers, waarmee het hoopte de CO2-uitstoot flink te verminderen. Hoe pakte dat uit? Erik Koops, director Energy bij Avebe: "Op dit moment zitten we ver af van onze reductiedoelstelling."
Een warmtepomp heeft een aanzienlijk hogere COP dan een e-boiler. Toch kiezen veel industriële bedrijven momenteel voor deze laatste optie. Gijs Schimmel en Daan Scheepens, werkzaam bij Standard Fasel, gaan dieper in op de aandachtspunten en voor- en nadelen van e-boilers.
