Design Museum Gent is een toonbeeld van een duurzaam en 'bioregionaal' ontwerp. Maar bovenal overtuigt de architectuur van Carmody Groarke en Atama, die zij ontwierpen in samenwerking met Re-st. De monolithische gevels voegen zich naadloos in het historische centrum van de stad en de raak gekozen gevelopeningen trekken de bezoeker als vanzelf naar binnen.
Ontwerpen vrouwen anders dan mannen? Het is een gevaarlijke vraag, want ze verleidt meteen tot clichés. Alsof vrouwen vanzelf zachter, empathischer of menselijker zouden ontwerpen, en mannen op hun beurt monumentaler, autonomer of autoritairder. Toch is de vraag te interessant om te vermijden, omdat ze ons dwingt na te denken over de norm van architectuur.
Waar in de Kolenkitbuurt in Amsterdam-West de ene na de andere portiekflat plaatsmaakt voor nieuwbouw, bewijst architect Marjolein van Eig dat het ook anders kan. Met gerichte ingrepen en oog voor detail transformeert zij een verouderd halfopen woonblok in de Akbarstraat tot toekomstbestendige sociale huurwoningen. Ze laat daarmee zien hoe deze naoorlogse typologie nog altijd bijdraagt aan ontmoeting, een gevarieerde woningvoorraad en stedelijke kwaliteit. En wat we kwijtraken bij sloop.
Geen dure installaties, geen overdaad aan techniek maar een logische plattegrond en slim gebruik van hout en glas. Op Landgoed Blankwater in Limburg ontwierp Jasper Smits Architecten een groepsaccommodatie die groots oogt en tegelijkertijd eenvoudig is. De architect toont hier hoe je met minimale middelen, consequente materiaalkeuzes en sterke gevelcomposities een gebouw maakt dat zowel praktisch als poëtisch is.
Overdag stuurt ze een team ontwerpers aan bij Moke Architecten, 's avonds voert ze campagne in Amsterdam-Oost. Rada Ruijter combineert moeiteloos twee werelden: die van de architect en die van de politicus. Hoe ze dat doet? 'Gewoon veel uren draaien,' zegt ze zelf nuchter. Maar achter die werkethiek schuilt een scherpe blik op het architectenvak dat zich volgens haar veel vaker zou moeten laten horen.
'Alles wat niet efficiënt is, is goed voor de architectuur.' Met die stelling zet Indira van 't Klooster de toon in de podcast Over Architectuur Gesproken. Volgens de Arcam-directeur vraagt de huidige tijd niet om snellere oplossingen, maar om een radicale herwaardering van wat we belangrijk vinden. Ze pleit voor een reflectie op wat er werkelijk op het spel staat in een wereld die niet langer kan groeien, maar moet veranderen.
Wie de Wallen zegt, zegt toeristenspektakel. Maar tussen de neonreclames en de souvenirwinkels schuilt een andere werkelijkheid: een historisch stadsweefsel vol vergeten ruimtes. Wat als juist die 'gaten' de toekomst van het gebied bepalen? In het voorstel 'Opwallen' door Loom - praktijk voor culturele transformatie, is de rosse buurt geen decorstuk, maar een laboratorium voor behoedzame verdichting: klein, precies en radicaal stedelijk.
Aanbellen is niet nodig: door de hoge ramen ziet Martin Sobota me al aan komen lopen. Binnen echoën kinderstemmen, pianoklanken en rennende voeten door de vide die het hart van het huis vormt. In dit herenhuis uit 1893 maakten Sobota en zijn partner Elisabeth Boersma van openheid een ruimtelijk én sociaal principe. Het resultaat is een woning waarin werk, wonen en vriendschap elkaar continu kruisen.
