Voor de woningbouwopgave liggen de grootste kansen binnen de bestaande stad, via inbreiding en verdichting. Idealiter komen nieuwe woningen niet alleen tegemoet aan de woonvraag, maar dragen ze tevens bij aan sterkere, leefbare buurten. De praktijk is echter weerbarstig: eigendom is versnipperd en particuliere en publieke belangen botsen. Hoe zorgen we dat verdichting niet alleen rendement oplevert, maar ook de stad versterkt? In deze editie onderzoekt de Architect hoe architecten en stedenbouwkundigen samenhang, identiteit en menselijke maat weten terug te brengen in de verdichte stad.

Terwijl betaalbaarheid het woningdebat domineert, wordt er veel gebouwd voor het midden- en hogere segment. De Piek in Rotterdam, Hooghe Delft en de parkvilla's van Elzenhagen in Amsterdam-Noord tonen hoe aantrekkelijk stedelijk wonen kan zijn met ruimte, uitzicht en culturele voorzieningen binnen handbereik. Én hoe bouwen voor kapitaalkrachtigen gebiedsontwikkeling kan aanjagen waarbij concentratie van armoede wordt voorkomen.

We weten al lang hoe het moet: observeren, vragen stellen, data eerlijk interpreteren, codesign inzetten, politieke wil organiseren. Toch slagen Nederlandse steden er nauwelijks in om vrouwen écht mee te nemen in het ontwerp van de openbare ruimte. De reden? Er is een mentaliteitsverandering nodig: de durf om aannames los te laten. En door te beginnen met luisteren, niet met ontwerpen.

Bij station Lelylaan in Amsterdam ontmoet filosoof Pieter Hoexum fotograaf Christian, die met de auto is gekomen. Ze hebben hier afgesproken om de achterdeur te bekijken van woongebouw Cornelis, een ontwerp van Faro en Van Bergen Architectura. Het gebouw staat even verderop.