<P>De 45-jarige Amsterdammer weigerde in 2006 deel te nemen aan een re-integratietraject, waarna de gemeente hem kortte op de uitkering. De man vond dat er sprake was van dwangarbeid. Dit was volgens de raad niet het geval, omdat er geen fysieke of psychische dwang op de man is uitgeoefend.</P> <P>De raad vond ook dat deelname aan het integratietraject niet in strijd was met het ‘verbod op verplichte arbeid’. Hiervan zou sprake zijn als de man moest meedoen aan een project dat hem geen enkel perspectief zou bieden om in de toekomst een geschikte baan te vinden. Op het moment dat de Amsterdammer aan het traject moest deelnemen, liep hij achttien jaar in de bijstand, terwijl hij lichamelijk en psychisch wel in staat was te werken. De raad vond dat de man op z’n minst een begin had kunnen maken met het traject.</P> <P>De zaak kwam in 2008 al voor de rechter. Die stelde de gemeente Amsterdam eveneens in het gelijk. Volgens de raad was de uitspraak maandag erg belangrijk, omdat de re-integratieregeling voor het eerst aan internationale verdragen over dwangarbeid is getoetst.</P> <P>Eerder trok een soortgelijke zaak, die van de Arnhemse ‘schoffelweigeraar’, veel aandacht, maar toen kwam het niet tot een uitspraak door de Centrale Raad van Beroep.</P> <P>René Paas, voorzitter van Divosa, de vereniging van directeuren van sociale diensten, is ,,dik tevreden” met de uitspraak: ,,je mag van uitkeringsgerechtigden hiermee eisen dat ze werk maken van hun terugkeer op de arbeidsmarkt. Verstoppertje spelen is definitief voorbij”.</P> <P>De advocaat van de bijstandsgerechtigde overweegt of hij de zaak voor het Europese Hof brengt.</P> Bron: ANP Infonet