Art. 7, lid 1 van de Arbeidstijdenrichtlijn bepaalt dat werknemers recht hebben op minimaal vier vakantieweken per jaar met behoud van loon. Lid 2 van datzelfde artikel stelt dat de minimumperiode van jaarlijkse vakantie niet kan worden afgekocht, behalve bij einde dienstverband. Een werknemer kan gedurende de arbeidsovereenkomst geen afstand doen van zijn aanspraak op vakantie tegen schadevergoeding. Als een werknemer bij het einde van de arbeidsovereenkomst nog aanspraak op vakantie heeft, dan ontvangt hij hiervoor een financiële vergoeding. Tot zover de feiten.
Inhoud arrest
De eerste zaak ging over een Duitse werknemer die voorafgaand aan het einde van zijn dienstverband langdurig arbeidsongeschikt was. Op grond van Duits recht was zijn recht op vakantie met behoud van loon vervallen en had hij geen recht op een financiële vergoeding.
De tweede zaak betrof een aantal Britse werknemers voor wie gold dat hun jaarlijkse vakantie naar Brits recht was komen te vervallen, omdat zij deze niet tijdig hadden kunnen opnemen. Beide zaken zijn eerst in eigen land behandeld, waarna beide rechters het aan het Europese Hof van Justitie hebben voorgelegd.
Oordeel Hof
De Europese lidstaten mogen zelf bepalen of een werknemer met ziekteverlof al dan niet het recht heeft om tijdens ziekte de jaarlijkse vakantiedagen op te nemen. Vakantiedagen mogen na de referentieperiode en/of de overdrachtsperiode (een periode die als doel heeft de werknemer alsnog de mogelijkheid te geven vakantiedagen op te nemen) niet vervallen als de werknemer tijdens deze gehele periode of een deel ervan ziek is geweest en zijn arbeidsongeschiktheid heeft voortgeduurd tot het einde van zijn dienstverband en de werknemer geen gebruik heeft kunnen maken van zijn vakantiedagen. Het recht op vakantie wordt toegekend aan alle werknemers, ongeacht hun gezondheidstoestand. Bij het einde van het dienstverband moet de werkgever de werknemer een vergoeding betalen voor de vakantiedagen die door ziekte niet konden worden opgenomen.
Gevolg Nederland
Dit arrest heeft veel stof doen opwaaien. Op grond van de Nederlandse wet bouwt een volledig arbeidsongeschikte werknemer alleen vakantie op over de laatste zes maanden van arbeidsongeschiktheid. Gedeeltelijk arbeidsongeschikte werknemers hebben slechts aanspraak op vakantie over de gewerkte uren. De overweging van het Hof dat werknemers recht hebben op het minimum aantal vakantiedagen ongeacht hun gezondheidssituatie is derhalve in strijd met de Nederlandse wet. Het ministerie van Sociale Zaken onderzoekt momenteel welke gevolgen deze uitspraak heeft voor de Nederlandse wet. In de tussentijd zou een werknemer met een beroep op het Europese recht kunnen eisen dat hij volledige vakantiedagen opbouwt, ook tijdens arbeidsongeschiktheid.
Hof van Justitie EG 20-01-09, JAR 2009/58.
Meer interessante en relevante jurisprudentie vindt u in Rechtspraak voor Medezeggenschap.
