Van Rhenen onderzocht twee jaar lang honderden midden- en hogerkader managers. Uitgangspunt van het onderzoek was de energie van de medewerker. Deze energie heeft een waarde die varieert van het minimum (burnout) tot het optimum (bevlogenheid). Doel van het onderzoek was te laten zien wat het effect is van enerzijds de belastende elementen in het werk, zoals werkdruk (stressoren) en anderzijds de elementen die het werkplezier bevorderen (motivatoren).
Zoals verwacht kan een burnout worden voorspeld door een hoge score op stressoren en een lage score op motivatoren. Het omgekeerde is niet waar: een lage score op stressoren heeft niet direct invloed op de bevlogenheid van de medewerker. Een hoge score op motivatoren ofwel job resources heeft dit duidelijk wel. Daarom pleit Van Rhenen voor nadruk op energiebronnen in het werk in het onderzoek gemeten als: de sociale steun van collega’s, autonomie, ontwikkelings- en ontplooiingskansen en het krijgen van feedback
.Van Rhenen: “Voor veel organisaties vormen de medewerkers het hart van de bedrijfsvoering. Toch wordt bij het welzijn van die medewerkers nog te vaak gedacht in termen van ziekte, (on)gezondheid en (ongezonde) leefstijl. Het is hoog tijd voor een shift in het denken. Een benadering vanaf de positieve kant, het werkplezier, levert organisaties aantoonbaar meer resultaat op. Alleen bevlogen medewerkers zullen excellent presteren.”
Het resultaat van bevlogen medewerkers is direct zichtbaar. Als een medewerker de juiste motivatoren ofwel job resources heeft, voelt hij zich betrokken. Dat geeft commitment voor de organisatie, een lager ziekteverzuim en een hogere intentie om te blijven – belangrijk in een krappe arbeidsmarkt. Van Rhenen: “Bevlogenheid is letterlijk besmettelijk: het heeft ook een positief effect op de collega’s. Een bevlogen manager trekt een hele afdeling omhoog en neemt die positiviteit zelfs mee naar huis. Bovendien kan een organisatie met bevlogen medewerkers betere resultaten boeken, op omzet en winst, kwaliteit en klanttevredenheid.”
