De Centrale Raad van Beroep is de hoogste rechter op het gebied van het sociale bestuursrecht, het burgerlijke en militaire ambtenarenrecht en delen van het pensioenrecht.
De politieambtenaar kreeg na 52 weken ziekte te maken met een korting van 20 procent op zijn salaris. Die korting blijft achterwege als sprake is van een beroepsziekte, een ziekte die vooral veroorzaakt is door de aard van het werk.
Net als de rechtbank is de Centrale Raad met de agent van mening dat er hier sprake is van een beroepsziekte. Van belang daarbij is dat de agent vanaf 1980 bij de veldpolitie werkte en stropers moest opsporen (posten bij strikken en klemmen). Hij lag daarvoor uren in het gras. Ook verwijderde hij aangereden reeën en damherten en nam die in de dienstauto mee; deze dieren zaten vaak onder de teken. Betrokkene en zijn collega’s hebben verklaard vaak door teken gebeten te zijn. Destijds door de dienst verstrekte kleding voorzag niet in bescherming daartegen. De Centrale Raad vindt het daarom voldoende aannemelijk dat de agent de ziekte van Lyme heeft opgelopen door een tekenbeet tijdens zijn werk als politieambtenaar.
Aan de in hoger beroep ingenomen stelling van de korpsbeheerder waarbij alsnog de diagnose ziekte van Lyme wordt ontkend, gaat de Raad voorbij. De korpsbeheerder is er steeds van uitgegaan dat de agent de ziekte van Lyme heeft. Voor de korpsbeheerder was alleen van belang de vraag of de ziekte van Lyme was ontstaan door een in diensttijd opgelopen tekenbeet.
De uitspraak betekent dat het salaris van de agent niet met 20 procent mag worden gekort omdat sprake is van een beroepsziekte.
CRvB, 29 oktober 2009, 09/1118 AW, LJN BK0705
