Vrijdagochtend 21 november a.s. vindt in Den Haag een manifestatie plaats voor een toepasbare werktijdverkortingsregeling. Op dit moment is er een stevige discussie gaande over de gebruikmaking van WW-gelden voor werktijdverkorting (WTV) in combinatie met scholingsgelden voor scholing gedurende die tijd.
Deze discussie heeft vooral te maken met een stevig verschil in opvatting tussen de bonden enerzijds en het kabinet anderzijds over de wijze waarop het een en ander zou moeten werken.
Voorstel SZW
Voorwaarde is dat er een acute terugval van de omzet heeft plaatsgevonden. Onder acuut wordt verstaan een minimale omzetdaling van 35% in de afgelopen twee maanden, gecorrigeerd voor seizoensinvloeden (aan de hand van de omzet over dezelfde periode in voorafgaand jaar). Bij de aanvraag moet een accountantsverklaring dit bevestigen.
Voor werkgevers met meer dan 20 werknemers moet de aanvraag ingediend worden door de werkgever en de betrokken werknemersorganisaties (de grens van 20 werknemers is gebaseerd op de Wet melding collectief ontslag).
Bij meer dan 35% omzetdaling mag maximaal voor eenzelfde percentage van de werknemers werktijdverkorting van maximaal 50% worden aangevraagd (dus bij omzetdaling van 40%, mag voor 40% van de werknemers de werktijd maximaal met de helft worden gereduceerd). Deze werknemers moeten in beginsel beschikbaar zijn voor scholing en detachering (bij de aanvraag moet de werkgever aangeven dat hier aan gewerkt wordt), maar ze hebben geen sollicitatieplicht.
De WTV wordt voor maximaal 6 weken aangevraagd, met de mogelijkheid deze periode met driemaal een periode van zes weken te verlengen (dus maximaal 24 weken).
De regeling zal gelden van 1 december 2008 tot en met 31 mei 2009. Dus als een aanvraag nog op 31 mei 2009 wordt ingediend kan die nog gehonoreerd worden. Als er tegen die tijd nog een grote behoefte aan de regeling bestaat, zal het kabinet opnieuw besluiten of een voortzetting van de regeling gewenst is.
Een tweede slot op de regeling is dat er maximaal door 40.000 werknemers gebruik van kan worden gemaakt. Als dit maximum wordt bereikt, zal het kabinet bezien of een uitbreiding gewenst is.
De kosten van de regeling worden gefinancierd uit de wachtgeldfondsen (die betaald worden door werkgevers en waarvan de premie per sector kan verschillen. Als een werknemer valt onder deze regeling gaat dit naar rato ten koste van de opgebouwde WW-rechten.
Bezwaar bonden en werkgevers
Centrale werkgevers- en werknemersorganisaties hebben vooral grote bezwaren tegen drie onderdelen uit dit voorstel.
• De omvang van de minimale omzetdaling (bonden en werkgevers pleiten voor een grens van 20% over de afgelopen twee maanden in plaats van 35%);
• het ten laste gaan van de opgebouwde ww-rechten (bonden en werkgevers vinden dat opgebouwde rechten intact moeten blijven);
• het maximum van 40.000 werknemers die onder de regeling mogen vallen (bonden en werkgevers willen geen maximum).
De redenering is dat de sociale partners uiteindelijk zelf voor de rekening opdraaien en dat het de overheid geen geld kost (de wachtgeldfondsen lopen wel mee in het EMU-saldo, het saldo van de inkomsten en uitgaven van de overheid, maar tekorten moeten weer aangevuld worden met wachtgeldpremies).
Actie
Op vrijdag 21 november vergadert de ministerraad in den Haag over het voorstel van SZW zoals hiervoor beschreven. Om hun bezwaren kracht bij te zetten laten vakbondsleden werkzaam bij de betrokken bedrijven zien dat het menens is met de werktijdverkorting. Verder willen ze met hun actie benadrukken dat de ministerraad hun bezwaren niet terzijde kan schuiven en willen ze dat via de voorzitters van de vakcentrales daar ook laten weten.
Dat betekent dat morgenochtend vanaf 09.30 uur de vakbondsleden in Den Haag zullen zijn om op ’t Plein een brandbrief aan te bieden aan de voorzitters van de vakcentrales, die deze vervolgens aan de ministerraad zullen aanbieden.
